Urszula Zofia Zajączkowska
Biografia
Urszula Zofia Zajączkowska urodziła się w 1978 roku w Starogardzie Gdańskim. Jest polską botaniczką, poetką, eseistką, animatorką kultury i artystką wideo. Jest doktorem habilitowanym nauk leśnych i profesorem uczelni Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (SGGW).
Absolwentka Wydziału Leśnego SGGW (magister, 2002). W 2004 roku doktorowała się w SGGW na podstawie rozprawy Regeneracja pnia sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.) po zranieniu. W 2017 roku uzyskała habilitację w specjalności botanika leśna na podstawie pracy Tworzenie się drewna reakcyjnego w czasie odpowiedzi grawitropicznej pni młodych drzew świerka pospolitego (Picea abies L.). Po obronie doktoratu pracowała na stanowisku adiunkta w Samodzielnym Zakładzie Botaniki Leśnej Wydziału Leśnego SGGW, od 2021 r. pracuje na stanowisku profesora uczelni.
Jako botaniczka bada anatomię, biomechanikę, aerodynamikę i ruchy roślin. Założyła popularnonaukową stronę internetową botanik.pl.
Jako poetka zadebiutowała w 2014 roku tomikiem Atomy, który otrzymał nominację do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius w 2015 w kategorii debiut roku oraz wyróżnienie X Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego „Złoty Środek Poezji” 2015 na najlepszy debiutancki tom poetycki roku 2014. W 2017 roku została laureatką Nagrody Fundacji im. Kościelskich za tom minimum, za który była również nominowana do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2018 w kategorii książka roku oraz do Orfeusza – Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego 2018. Tomik Piach otrzymał w 2020 nominację do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej, w 2021 do nagrody Orfeusza; zaś w 2022 doroczną nagrodę miesięcznika „Nowe Książki”.
W 2019 roku wydała książkę eseistyczną Patyki, badyle (Wydawnictwo Marginesy), w tym samym roku nagrodzoną Złotą Różą przez Instytut Książki oraz magazyn Nowe Książki i Festiwal Nauki. Otrzymała też za nią Nagrodę Literacką Gdynia 2020 w kategorii eseju, a także nominacje do Paszportów Polityki i do Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza.
Jest inicjatorką powstania Gaju Pamięci Wołomińskich Żydów w Wołominie. Od 2021 roku jest dyrektorką artystyczną Festiwalu Literackiego „Znaczenia” w Wołominie, zasiada również w kapitule Nagrody Literackiej „Znaczenia” przyznawanej w ramach festiwalu.
Jest również absolwentką Akademii Filmu i Telewizji na kierunku montaż. Tworzy krótkie formy filmowe. Gra na flecie i bierze udział w wielu inicjatywach muzycznych. Felietonistka magazynu o kulturze Dwutygodnik. Mieszka w Wołominie.