Jan Gross

duchowny luterański
25.04.1938 25.03.2014 Starogard Gdański

Biografia

Syn Jana Grossa i Heleny z domu Koch. W trakcie wojny przebywał wraz z rodziną w Wadowicach, po jej zakończeniu zamieszkał w Chorzowie. Tam ukończył szkołę podstawową oraz liceum.

Po maturze rozpoczął studia teologiczne na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, które ukończył 23 czerwca 1960 roku na podstawie pracy magisterskiej „Stosunek Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego do kultu Marii Panny”. 2 października 1960 roku został ordynowany jako duchowny Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Został skierowany do pracy w diecezji mazurskiej jako wikariusz diecezjalny u boku zwierzchnika tejże diecezji ks. seniora Alfreda Jaguckiego. W 1961 został pełniąącym obowiązki administratora parafii w Dąbrównie, Lipowiu i Glaznotach. Od 1963 roku pracował jako wikariusz w największej w Polsce diecezji luterańskiej – diecezji cieszyńskiej, najpierw w Goleszowie (1963–1973), a następnie w Cieszynie (1973–1978).

W roku 1976 przez Służbę Bezpieczeństwa zarejestrowany jako tajny współpracownik o pseudonimie „Janek”.

3 września 1978 roku został wybrany przez zgromadzenie parafialne proboszczem Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Mikołowie, jednocześnie został administratorem parafii w Orzeszu(1978–1995). Od 1980 roku był konseniorem (zastępca seniora) diecezji katowickiej, zrezygnował z tej funkcji w 1990 roku. Został pierwszym proboszczem nowo powstałej parafii ewangelickiej w Tychach(1983–2004). Od 1986 do 2007 roku był członkiem Synodu Kościoła z listy duchownych. W latach 1990–2001 był radcą konsystorza Kościoła Ewangelicko-Augsburskiej – naczelnej władzy administracyjnej Kościoła. 6 kwietnia 2002 roku został wybrany na prezesa Synodu Kościoła, zastępując na tym stanowisku ks.Tadeusza Szurmana, który został wybrany nabiskupa diecezji katowickiej. Funkcje Prezesa Synodu pełnił do 2007 roku, otrzymując od konsystorza zgodę na pełnienie tej funkcji pomimo przejścia z dniem 1 lutego 2004 roku na emeryturę.

W trakcie swojej ponad 44-letniej czynnej posługi w Kościele był członkiem wielu komisji kościelnych m.in. był: przewodniczącym Komisji Liturgicznej (1973–2007); członkiem Konsystorskiej Komisji Egzaminacyjnej (1977–2001); przewodniczącym Międzynarodowej i Międzykościelnej Komisji Śpiewnikowej (1997–2002); członkiem Synodalnych Komisji Prawniczej, ds. Środków Masowego Przekazu, Pastoralnej i Ekumenicznej; przewodniczącym Redakcji Ewangelickich Programów Radiowo-Telewizyjnych.

Ks. Jan Gross był w latach 1981–2008 przewodniczącym Śląskiego Oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej; po przejściu na emeryturę uzyskał dożywotni tytuł Honorowego Przewodniczącego Oddziału. Zajmował się także tematami sukcesji apostolskiej urzędów biskupów luterańskich, czego efektem była opublikowana w 2012 roku książka „Pochodzenie sukcesji apostolskiej polskich biskupów luterańskich”.

Zmarły w 2014 roku, pozostawił żonę Krystynę z domu Jarzembowska i córkę Elżbietę-Helenę.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Był prezesem Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w latach 2002–2007.
Przewodniczył Śląskiemu Oddziałowi Polskiej Rady Ekumenicznej (1981–2008).
Otrzymał Nagrodę Diecezji katowickiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego «Róża Lutra» w 2004.
Nagroda im. Wojciecha Korfantego nadana przez Związek Górnośląski w 2005.

Ciekawostki

W 1976 roku Służba Bezpieczeństwa zarejestrowała go jako tajnego współpracownika o pseudonimie „Janek”.
W 2012 ukazała się książka «Pochodzenie sukcesji apostolskiej polskich biskupów luterańskich».

Udostępnij