Henryk Baranowski
Biografia
Henryk Baranowski urodził się 4 maja 1932 roku w Starogardzie Gdańskim w rodzinie Alfreda (1906–2003) i Jadwigi (1907–1976).
Pierwsze lekcje malarstwa pobierał w Starogardzie Gdańskim u Jana Falkowskiego, który zatrudnił go w Zakładzie Dekoracyjno-Malarskim. Po ukończeniu średniej szkoły zawodowej w Starogardzie Gdańskim przeniósł się do Gdyni i w 1948 rozpoczął trzyletni kurs w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Sopocie, który ukończył bardzo dobrym wynikiem.
Po odbyciu służby wojskowej w Pracowni Plastycznej przy Klubie Oficerskim Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy wrócił do Gdyni i podjął pracę plastyka dekoratora w klubie Zarządu Portu w Gdańsku. W 1956 zgłosił się do Marynarki Wojennej; w 1971 otrzymał stopień oficerski. W 1977 przebywał kilka miesięcy jako obserwator ONZ na Bliskim Wschodzie.
Uprawiał głównie malarstwo marynistyczne, znany był również z pejzaży Kaszub i widoków morza oraz Gdyni. Najczęściej posługiwał się techniką olejną, gwaszu, akwarelą i linorytem. Stworzył ok. 4000 dzieł.
We wrześniu 1952 w salonie sztuki Cyganeria w Gdyni odbyła się pierwsza indywidualna wystawa Henryka Baranowskiego. Brał udział w 74 wystawach ogólnopolskich i zagranicznych oraz 40 wystawach indywidualnych. Prace znajdują się w zbiorach Wojska Polskiego, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku, Muzeum Miasta Gdyni, a także w muzeach morskich w Rosji, Danii, Niemczech, Holandii, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Finlandii, Włoch, Egiptu oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Laureat licznych nagród, medali, dyplomów i wyróżnień. Od 1969 był członkiem ZPAP.
Od 1955 był mężem Aldony z domu Baumgart (1936–2012), artystki malarki, ojcem Artura Henryka, artysty malarza i architekta. Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 4-8-10).