Arie Izaak Goldfarb
Biografia
Arie Izaak Goldfarb był niemieckim politykiem, przedsiębiorcą i kupcem, filantropem oraz wolnomularzem, znanym z przyjaznej postawy wobec Polaków.
Pochodził z rodziny żydowskiej; był synem Izaaka i Heleny z domu Borchardt oraz miał trzynaścioro rodzeństwa. Uczył się w szkołach w Mannheimie i Hamburgu.
Po śmierci ojca w 1890 roku odziedziczył fabrykę tytoniu w Starogardzie Gdańskim, w którym następnie wybudował willę oraz fabrykę przy obecnych ulicach Chojnickiej (ówcześnie Wilhelmstraße) i Tadeusza Kościuszki. W 1886 roku odkupił gdańską fabrykę tytoniu, a w 1910 roku odkupił także fabryki w Bydgoszczy i Kościerzynie; kolejną wybudował w Stargardzie.
W 1887 roku został wybrany radnym Starogardu Gdańskiego, a od marca 1890 do 11 lutego 1922 roku pełnił funkcję wiceburmistrza tego miasta. Był mecenasem sztuki; na jego zaproszenie w Starogardzie występowali wybitni muzycy, jak Max Regeri i Anton Rubinstein.
Zmarł 5 lutego 1925 roku w Wiesbaden. Pogrzeb odbył się 12 lutego; ciało zostało skremowane w Berlinie, a prochy sprowadzono na cmentarz żydowski w Starogardzie Gdańskim. Delegacja władz miasta (w tym Czesław Nagórski i Ignacy Maciejewski) i burmistrz Adam Czwojdziński uczestniczyła w uroczystościach. W dniu pogrzebu władze miasta zarządziły opuszczenie do połowy masztów flag na budynkach państwowych.
Działalność charytatywna: Z inicjatywy Goldfarba powstały trzy domy piętrowe przy Owitzerstraße (obecnie ul. Owidzka) pełniące funkcję schroniska; nieodpłatnie udzielano w nich mieszkań osobom starszym i ubogim.
Upamiętnienia: Został Honorowym Obywatelem Miasta Starogard Gdański. 26 kwietnia 2017 roku Rada Miejska Starogardu Gdańskiego podjęła decyzję o zmianie nazwy ulicy Mostowej na Trakt A. I. Goldfarba; zmiana weszła w życie następnego dnia. Dnia 13 września 2019 roku na budynku Starostwa Powiatowego w Starogardzie Gdańskim zamontowano tablicę upamiętniającą jego działalność.
Życie prywatne: W 1886 roku poślubił Selmę Neumann, która zginęła w 1917 roku w wypadku jej wozu konnego. Małżeństwo było bezdzietne, więc po śmierci Goldfarba w 1925 roku, jego fabryki zostały przejęte przez Arthura Behrendta.